เฮ้ย  Open ticK

กูมิ้ม


พวกเราเข้า มาอยู่ใน มช.ก้อเกือบจะถึงปีแล้ว

กรุไม่ได้เข้าไดอารี่ก๊ก โคตรนาน

เข้ามาอ่านแล้วก็คิดถึงเมื่อก่อน

ไดอารี่เป็นที่ที่เก็บความทรงจัม จิง  ๆ

หนึ่งปีที่ผ่านไป พวกเราเจออะไรใหม่ๆ ที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนตอนมอปลาย

สังคมใหม่ เพื่อนใหม่ กิจกรรมใหม่ ประสบการณ์ใหม่

อะไรที่ไม่เคยก้อ " เคย " ซะ

แต่ก้ออย่าลืมกลับมาดู อดีต ที่พวกเราเคยสร้างกันไว้นะเว้ย

ตอนนี้กูได้เข้าธรณีตามที่กรูตั้งใจไว้แต่แรกแล้ว

เป้าหมายต่อไปในชีวิตกรูก้อคือ

ทำเกรดใน ม. ให้ดี ๆ

อยู่ในเมเจอร์อย่างสนุก  ใช้ชีวิตให้คุ้มค่า

อิติ๋มตอนนี้ไปอยู่หอนอกก่อนพวกกรูอีก

มันอยู่ห้องคนเดียว แต่ก็ชอบจัด โปรแกรม ชวนพวกกรูไปนั่นไปนี่กัน

วันนั้นก้อชวนไป " ได้อารมณ์ "   กู .. เมา

ระก้อชวนไปกินข้าว ที่ " ซุ้มอีสาน " 
 

อิมุ  ป๊อป ยัง ไง ก้ อยัง ป๊ อบ หยั่งงั้น

ขนาดมีพี่ตอยระ บ่าวยังวนเวียนมา คุย โทร สับ หา อยู่ 
 
๕๕๕


แป้ง ปุง  เพิ่ง หาย จาก ไม่ สบาย

รถหลีดของ มันกำลังได้รับการเติม ออโต้ลุป ไป

ระก้อแป้งกะยิ้มเลี้ยง ทามาก๊อต ลิ้งค์ได้

ของแป้ง เป็นผู้หยิง ยัง ไม่ตาย

ของอิยิ้มตายไป สอ ง รอบ แร้ว


อิยิ้ม นอน หลับ เป็น ตา ย เหมือน เดิม

มันกำลังทำเกรด เข้า โยธา

ของมันต้องใช้เกรด ตั้ง สอง เทอม

กุเหนื่อยใจแทน


แอมมี่  เรียนอิ๊งค์เสค เดว กับกรู

มัน ก้อ ยัง คบ กัน ดี ก่า ไอ่ ดิชชี่

คบ กัน ทน ทา น ว่ะ

ดรี  ระ เพื่อนกรูทั้ง คู่

แอมยังเรียน ราม เรื่อย ๆ  ส่วน กรุ ยัง ไม่ได้ ติด ต่อ อะไร กับ รามเรย


อิจ๋า  กรุยังไม่ได้นั่ง ร ถ ใหม่ ป้าย แดง ข อง มัน เลย 
 
ไม่ได้ เจ อ อีก  เล ย หลัง จาก เจ อ ที่นิมมานวันนั้น

ไม่ได้เจอ มั่ยได้แปลว่าไม่คิดถึงนะเว้ย



เพื่อนกัน จากกันไปนานเท่าไหร่ พอ กลับมาเจอ ทุกอย่าง ก้อ จะเหมือนเดิม

เค้าว่ากันไว้ ไม่ ใช่กรูคิ ดหร อก




กรูไประ



มิ้มซี่  โอเพ่นติ๊กส์